@color.nerd optical mixing, also called "juxtaposit mixing" or additive-averaging of color, is often misunderstood. The divisionist movement of post impressionism was obsessed with it: consider the paintings of Pissaro, Signac, and Seurat, with their millions of tiny paint strokes of juxtaposed color. However those painters mainly used the traditional compliment pairs they learned from Chevreul - for example, red and green (rather than magenta and green). More contemporary artists who use optical mixing more effectively include Venezuela's Carlos Cruz-Diez. #colortheory #colormixing #artandscience #tiktokartschool #complementarycolors
♬ Lo-fi hip hop - NAO-K
@dorisroseart Tell me u know #colourtheory without ‘telling me’ u know colour theory. #paintingtutorial #arttutorial #oilpainter #artistsoftiktok
♬ Why Are There Boundaries - FKJ
@alayna.hawthorne Look at the end piece from afar or by squinting your eyes and the colors should blend to make it more realistic #art #digitalart #artistsoftiktok
♬ Them Changes - Thundercat
In dit project ga je kleuren optisch mengen. Dit doe je door kleuren naast of over elkaar aan te brengen, in plaats van ze echt te mengen, zoals we normaal doen met verf. We gaan het effect van gemengde kleuren creëren door schildertechnieken te gebruiken zoals pointillisme uit het impressionisme met vloeibare verf en door meerdere lagen ecoline over elkaar aan te brengen, wat glaceren wordt genoemd.
Om te begrijpen wat we in het vorige voorbeeld zagen, moeten we eerst iets weten over licht. Licht is een golf die zich door de ruimte beweegt.
Kijk naar het plaatje hieronder. Zie je dat de golven van rood licht langer zijn en die van violet licht korter? Dit verschil bepaalt de kleur van het licht!
De kleur van licht wordt bepaald door de lengte van de lichtgolven, dit noemen natuurkundigen de golflengte. Rood licht heeft bijvoorbeeld een langere golflengte dan violet licht.
Mensen kunnen alleen een bepaald bereik van lichtgolven zien. Golven die langer zijn dan rood licht (infrarood) of korter dan violet licht (ultraviolet) zijn voor ons onzichtbaar. Maar sommige dieren, zoals bijen, honden en vleermuizen, kunnen wél meer kleuren zien dan wij!
Wit licht
Het licht van de zon lijkt wit, maar het bestaat eigenlijk uit alle kleuren van de regenboog. Als je dit licht door een prisma laat schijnen, buigen de kleuren allemaal net iets anders af. Hierdoor kun je ze apart zien, net zoals bij een regenboog!
Hoe werken de kleuren van verf?
Als er daglicht (wit licht) op de verf van je kunstwerk schijnt, gebeuren er twee dingen:
Blauwe verf lijkt blauw omdat het alle andere kleuren absorbeert en alleen blauw licht weerkaatst. Zie de foto hieronder!
Kleuren mengen
Elke kleur verf weerkaatst een deel van het licht en neemt de rest op. Dit gebeurt niet altijd perfect.
Bijvoorbeeld:
Als je twee kleuren verf mengt, wordt alleen het licht weerkaatst dat beide kleuren samen kunnen reflecteren. Daarom lijkt een mix van blauwe en gele verf groen: beide kleuren reflecteren een beetje groen licht.
Rood, geel en blauw noemen we primaire kleuren, omdat je met deze drie alle kleuren van de regenboog kunt mengen!
Door meer geel of blauw toe te voegen aan je mengsel, kun je allerlei tinten groen maken. Zie het voorbeeld hieronder!
Pointillistisch mengen
Je hoeft verf niet altijd fysiek te mengen om nieuwe kleuren te zien. Als je kleine stipjes van verschillende kleuren dicht naast elkaar zet, mengt je brein die kleuren automatisch! Bijvoorbeeld: als je gele en blauwe stipjes naast elkaar plaatst, lijkt het alsof je groen ziet. Dit werkt hetzelfde als de pixels op je telefoonscherm.
Bij pointillistisch mengen speelt de witte achtergrond ook een rol. Omdat het wit tussen de stipjes zichtbaar blijft, lijken de kleuren altijd iets lichter.
Glacerend mengen
Bij glacerend mengen meng je verf niet door kleuren te mengen op je palet, maar door dunne lagen verf over elkaar heen aan te brengen. Het is hierbij belangrijk dat je de verf tussendoor goed laat opdrogen. Hierdoor worden de kleuren optisch gemengd en krijg je hetzelfde effect als bij fysiek mengen.
Het verschil met pointillistisch mengen is dat de witte achtergrond minder invloed heeft. Dit betekent dat de kleuren meestal donkerder worden. Wil je lichtere kleuren? Begin dan met lichte tinten die nog wat van de witte ondergrond doorlaten.
Pointillisme is een schildertechniek voor optisch mengen die eind 1800 ontstond als onderdeel van het impressionisme. Kunstenaars wilden de werkelijkheid op een nieuwe manier vastleggen, door snel veranderende licht- en kleurverschijnselen weer te geven. Ook leidde deze techniek tot meer levendige en dynamische beelden. Wetenschappers ontdekten dat het menselijk oog kleuren die dicht bij elkaar liggen, kan mengen en waarnemen als één kleur, zonder dat de kleuren fysiek gemengd hoeven te worden. In plaats van kleuren op hun palet te mengen, plaatsten ze kleine stippen of strepen van zuivere kleuren naast elkaar op het doek.
Georges Seurat, Claude Monet en Paul Signac waren de pioniers van pointillisme. Andere kunstenaars, zoals Vincent Van Gogh en Camille Pissarro, experimenteerden later met deze techniek. Een groep kunstenaars die de Divisionisten werd genoemd, pasten de techniek aan door grotere, vierkante penseelstreken te gebruiken om een soortgelijk effect te bereiken.
Voorbeelden van werken uit de periode van het impressionisme die werkten met de technieken pointillisme en Divisionisme op optisch kleuren te mengen.
Voorbeeld van een hedendaagse kunstenaar die werkt met de techniek van optisch mengen door kleuren naast elkaar te plaatsen is Carlos Cruz-Diez
Carlos Cruz-Diez maakt gebruik van optisch mengen door kleuren op een zodanige manier te rangschikken dat ze op verschillende manieren worden waargenomen, afhankelijk van de positie van de toeschouwer. Cruz-Diez zijn werk is een onderzoek naar de perceptie van kleur en hoe kleurbeleving kan variëren door de interactie van licht, ruimte en beweging.
Gilbert Gorski maakt gebruik van optisch mengen door verschillende lagen van kleur en patroon te combineren. Hij speelt vaak met geometrische vormen en herhaling, zodat de waarneming van de kleuren verandert wanneer men dichterbij of verder weg staat. Dit creëert een gevoel van beweging en dynamiek in zijn werk, waarbij de kleuren op een subtiele manier lijken te verschuiven of te transformeren.
Voorbeeld van een hedendaagse kunstenaar die werkt met optisch mengen door te glaceren is Ellen Gallagher
Ellen Gallagher gebruikt optisch mengen in haar werk door kleur en patroon op een manier te plaatsen die visuele illusies oproept en het oog uitnodigt om details te ‘mixen’. Ze maakt gebruik van herhalende vormen en lagen van verschillende kleuren en texturen. Haar werk speelt vaak met de interactie van lichte en donkere tinten, waardoor het lijkt alsof de kleuren in elkaar vervloeien of op verschillende manieren reageren op het licht. Dit effect kan de waarneming van de toeschouwer beïnvloeden, waarbij details pas duidelijk worden bij het langer bekijken. Het gebruik van optisch mengen in haar werk versterkt vaak de betekenis van haar thema’s, zoals identiteit, cultuur en geschiedenis.